தேர இழுத்துத் தெருவுல உட்டுட்டாங்களே….

8:42 பிப இல் ஜூன் 7, 2009 | அரசியல், கடிதங்கள், பகுக்கப்படாதது, விமர்சனம் இல் பதிவிடப்பட்டது | 8 பின்னூட்டங்கள்
குறிச்சொற்கள்: , , ,

1. உங்களுக்கு ஏன் இந்தப் பெயர் வந்தது? உங்களுக்கு உங்க பெயர் பிடிக்குமா?

விஜய் என்பது பெற்றோர் இட்ட பெயர். பள்ளியில் விஜய்கோபால். தகப்பன் மீதுள்ள மரியாதையின் பேரில் எனக்கு நானே வைத்த பெயர் விஜய்கோபால்சாமி. இந்தப் பெயரை விரும்பி ஏற்பதை என் தகப்பனுக்குச் செய்யும் மரியாதையாகவே கருதுகிறேன்.

2. கடைசியாக அழுதது எப்பொழுது?

முதல் முறையாக என் மகளைக் கைகளில் ஏந்திக் கொண்டபோது. முன்னோர்களை நினைவுபடுத்தும் முகச்சாயலுடன் கண்களை உருட்டிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். அனிச்சைச் செயலாகக் கண்களில் நீர் திரண்டுவிட்டது.

3. உங்களோட கையெழுத்து உங்களுக்கு பிடிக்குமா?

யாருடைய கையெழுத்தாக இருந்தாலும் படிக்கிறவர்களுக்கு புரியுமளவு இருந்தால் போதும் என்பது என்னுடைய அளவுகோல். அந்த வகையில் என்னுடைய கையெழுத்து எனக்குப் பிடிக்கும்.

4. பிடித்த மதிய உணவு என்ன?

தயிர்சாதமும் மிளகாய் ஊறுகாயும்.

5. நீங்கள் வேறு யாருடனாவது உங்களோட நட்பை உடனே வச்சுக்குவீங்களா?

தங்கையின் திருமண நிச்சய நிகழ்வில் என் நண்பன் அண்ணாமலை உணவருந்திக் கொண்டிருந்தான். சம்பந்தி வீட்டார் சிலருக்கு உணவருந்த உடனே இடம் தேவையாயிருந்தது. சிறிதும் யோசிக்காமல் “அண்ணாமலை, ஏந்திரிடா” என்றேன். சம்பந்தி வீட்டாருக்கு என்னோடு அண்ணாமலையும் உணவு பரிமாறினான். அண்ணாமலையைப் போன்றவர்கள் எனக்கு நண்பர்களாகக் கிடைக்கிறார்கள். எத்தனை பேரிடம் நான் அண்ணாமலையின் நாகரிகத்துடன் நடந்துகொள்வேன் என்றுதான் தெரியவில்லை.

6. கடலில் குளிக்கப் பிடிக்குமா….அருவியில் குளிக்கப் பிடிக்குமா?

சென்னை, மல்லை, திருச்செந்தூர், நாகை என்று பல ஊர்க் கடல்களில் குளித்தாகிவிட்டது. அருவிக் குளியலுக்கு இன்னும் வேளை வாய்க்கவில்லை. ஒரு முறை குளித்துப் பார்த்துவிட்டால் பதில் சொல்லிவிடலாம்.

7. முதலில் ஒருவரைப் பார்க்கும் போது எதை கவனிப்பீர்கள்?

சோர்வாக இருக்கிறாரா உற்சாகமாக இருக்கிறாரா என்று கவனிப்பேன். சோர்வாக இருந்தால் தேநீரிலிருந்து சாப்பாடு வரை உபசரிப்பு வேறுபடும்.

8. உங்க கிட்ட உங்களுக்கு பிடிச்ச விஷயம் என்ன? பிடிக்காத விஷயம் என்ன?

பிடித்தது “கிட்டாதாயின் வெட்டென மறப்பது”. பிடிக்காது “சிலவற்றை மறக்க முடியாமல் தவிப்பது”.

9. உங்க சரி பாதி கிட்ட உங்களுக்கு பிடித்த பிடிக்காத விசயம் எது?

பிடித்தது “என் எழுத்துக்களை ஆராய்ந்து கேள்வி கேட்காதது”. பிடிக்காதது “ராத்திரி ரெண்டு மணியாகுதுல்ல. இன்னும் என்ன கம்ப்யூட்டர நோண்டிக்கிட்டு”. [வீட்டுக்கு வருவது ஒன்றேகால் மணிக்கு]

10. யார் பக்கத்துல இல்லாம இருக்குறதுக்கு வருந்துகிறீர்கள்?

அடுத்த ஆறு மாதங்களுக்கு மணைவியும் குழந்தையும் ஊரில் இருப்பார்கள் (நான் ஹைதராபாதில்). அதை எண்ணும் போது கொஞ்சம் வருத்தம்தான்.

11. இதை எழுதும் போது என்ன வர்ண ஆடை அணிந்து உள்ளீர்கள்?

வெள்ளை நிற பனியன். சிறிதும் பெரிதுமாகக் கட்டம் போட்ட லுங்கி.

12. என்ன பார்த்து/கேட்டுக் கொண்டு இருக்குறீங்க?

ஜெமினி தொலைக்காட்சியில் “நீ மனசு நாக்கு தெலுசு” உன் மனதை நானறிவேன் என்பது நேரடிப் பொருள். [இதே படம் தமிழில் “எனக்கு இருபது உனக்குப் பதினெட்டு” என்ற பெயரில் டப்பிங் செய்யப்பட்டது. விவேக் வருகிற காட்சிகள் மட்டும் தமிழ்ப் படத்துக்காக ஒளிப்பதிவு செய்யப்பட்டது].

13. வர்ணப் பேனாக்களாக உங்களை மாற்றினால் என்ன வர்ணமாக உங்களுக்கு ஆசை?

மர வண்ணத்தில் டெக்ஸ்சருடன் (texture) கூடிய பேணாவாக…

14. பிடித்த மணம்?

ஏலக்காய் மணக்கும் தேநீர் வாசம்.

15. நீங்க அழைக்கப் போகும் பதிவரிடம் உங்களுக்கு பிடித்த விஷயம். அவரை அழைக்கக் காரணம் என்ன?

சேவியர்: ஐயா, இரண்டு பக்கங்களுக்கு மிகாமல் ஒரு கடிதம் வரைக என்றால் அதையும் கவிதை நடையிலேயே எழுதக் கூடியவர். சிறப்பு என்னவென்றால் அதுவும் அம்சமாக ரசிக்கும்படியாக இருந்துவிடும். நீரை விடுத்து பாலை மட்டுமே எடுத்துக் கொள்ளும் அன்னப் பறவை. சமகாலத்தைய சமய இலக்கியங்களில் இவருடைய பங்களிப்பைக் குறிப்பிட்டே ஆக வேண்டும். இரண்டாம் கிருஷ்னப் பிள்ளை என்றே கூறலாம். இவரை அழைக்கக் காரணம் இந்தக் கேள்விகளில் ஒருசிலவற்றுக்கு நல்ல கவிதைகளே பதில்களாகக் கிடைக்கலாம்.

இந்தத் தொடரை எழுத பலரும் பலரையும் அழைத்திருக்கிறார்கள். யார் யார் இத்தொடரை எழுதினார்கள் என்று தெரியவில்லை. சேவியர் இதுவரை இத்தொடரை எழுதவில்லை என்று உறுதி செய்துகொண்டு இந்த அழைப்பை விடுக்கிறேன். நான் அழைக்க விரும்பும் இன்னொரு பதிவர் தம்பி விக்னேஸ்வரன். விக்னேஸ்வரன் இதுவரை எழுதியிராவிட்டால் இந்த அழைப்பை ஏற்று எழுதுமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

16. உங்களுக்கு இதை அனுப்பிய பதிவரின் பதிவில் உங்களுக்குப் பிடித்த பதிவு?

“பண்டிதன் கடிதம்” என்ற பெயரில் தமிழ்ப் பாடலாசிரியர்களுக்கு இவர் எழுதிய பகிரங்கக் கடிதம் என்னை வெகுவாகக் கவர்ந்தது. இதல்லாமல் வலைப்பதிவர்களுக்கு இவர் கூறுகிற வழிகாட்டுதல் தனிப்பட்ட முறையில் நான் இன்றளவும் பின்பற்றி வருவது. அவற்றையும் இங்கே தருகிறேன்.

அ. தமிழைப் பிழையில்லாமல் எழுதப் பழகுங்கள்.

ஆ. உங்கள் வட்டார வழக்கில் எழுதுங்கள்.

இ. குடும்பத்துக்கும் பார்க்கிற வேலை/தொழிலுக்கும் இடைஞ்சல் இல்லாதபடி எழுதுங்கள்.

ஈ. அலுவலகக் கணிப்பொறியைச் சொந்த உபயோகங்களுக்குப் பயன்படுத்தாதீர்கள்.

உ. உங்கள் நாட்குறிப்புகள் (பதிவுகள்) மற்றவர்களுக்கும் பிடித்திருந்தே தீரும் என ஒருபோதும் எண்ணாதீர்கள்.

ஊ. உங்கள் பங்களிப்பு உங்கள் குடும்பத்துக்குத்தான் முக்கியம் – பதிவுலகத்துக்கு அல்ல என்பதை உணருங்கள்.

எ. நீங்கள் பதிவெழுதுவதால் எதையும் சாதித்துவிட முடியும் என்றோ நீங்கள் பதிவெழுதாவிடில் உலகமே ஸ்தம்பித்துவிடும் எனவோ ஒருபோதும் நினைக்காதீர்கள்.

17. பிடித்த விளையாட்டு?

கபடி, சிலம்பம்.

18. கண்ணாடி அணிபவரா?

ஆம், கடந்த பதினெட்டு வருடங்களாக.

19. எப்படிப் பட்ட திரைப் படம் பிடிக்கும்?

விரும்பிப் பார்ப்பதில்லை, மற்றபடி நண்பர்களோ, தம்பி தங்கையரோ அழைத்தால் எத்தகைய அடாசு படத்தையும் பார்ப்பேன்.

20. கடைசியாகப் பார்த்த படம்?

இந்திரா (தெலுங்கு).

20. பிடித்த பருவ காலம் எது?

கார்காலம், பிரிந்திருக்கும் உயிரையெல்லாம் இணைத்து வைக்கும் கார்காலம்!

22. என்ன புத்தகம் படித்துக் கொண்டு இருக்கீங்க?

நான் அடிமையில்லை எனக்கடிமை யாருமில்லை – வே. மதிமாறன்

23. உங்கள் டெஸ்க்டாப்-ல் இருக்கும் படத்தை எத்தனை நாளுக்கு ஒரு முறை மாற்றுவீர்கள்?

இரு காதல் குழந்தைகளின் படம். மாற்றுவதாக உத்தேசமில்லை.

24. பிடித்த சத்தம்? பிடிக்காத சத்தம்?

பிடித்தது குதிரை கணைக்கும் ஒலி. பிடிக்காதது வீடு அதிர ஒலிக்கவிடுகிற எந்த இசையாக இருந்தாலும்.

25. வீட்டை விட்டு நீங்கள் சென்ற அதிக பட்சத் தொலைவு?

வீட்டை விட்டு அதிக தொலைவு சென்றது இருக்கட்டும், என்னுடைய ஒரு வீட்டுக்கும் இன்னொரு வீட்டுக்குமே தூரம் அதிகம். அய்யய்யோ, தவறாக நினைக்காதீர்கள். மனைவியோடு நான் இருக்கிற ஹைதராபாத் விட்டுக்கும், அப்பா அம்மா இருக்கிற தஞ்சாவூர் வீட்டுக்குமே ஆயிரம் கிலோமீட்டருக்கு மேல் தூரம். அதைச் சொன்னேன்.

26. உங்களுக்கு ஏதாவது தனித் திறமை இருக்கிறதா?

சிரித்த முகமாக இருந்தபடியே எதிரிலிருப்பவருக்குக் கொலை வெறி ஏற்றுவது. சமீபத்தில் மாட்டியவர் ஒரு டிராபிக் கான்ஸ்டெபிள்.

27. உங்களால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத ஒரு விஷயம்?

“நீ நல்லா இருக்கனும்னுதான் இதையெல்லாம் சொல்றேன்” என்று தெரிந்தே அடுத்தவர்களை நோகடிப்பதை.

28. உங்களுக்கு உள்ளே இருக்கும் சாத்தான்?

பழிவாங்கும் குணம். நண்பர்களை விட உறவினர்களை அதிகம் பதம் பார்த்திருக்கிறது.

29. உங்களுக்கு பிடித்த சுற்றுலா தலம்?

மனித நடமாட்டம் குறைவாக இருக்கிற கடற்கரைகள். குறிப்பாக சென்னையில் திருவான்மியூர் மற்றும் சாந்தோம் தேவாலயம் பின்புறமுள்ள கடற்கரைப் பகுதிகள்.

30. எப்படி இருக்கணும்னு ஆசை?

எதிரி பொறாமைப்படும் படி.

31. கணவர்/மனைவி இல்லாம செய்ய விரும்பும் ஒரே காரியம்?

சொல்ல வெக்கமா இருக்கு. இருந்தாலும் சொல்றேன். முகச் சவரம். இப்பக் கூட ரத்தக் காயம் இல்லாம சரியா மழிக்கத் தெரியல. மனைவியின் கேலிக்குப் பயந்தே பரம ரகசியமாக முகச் சவரம் செய்து வருகிறேன்.

32. வாழ்வு பற்றி ஒரு வரி சொல்லுங்க?

எவ்விதக் குற்ற உணர்ச்சியும் ஏற்படாத வகையில் வாழ்வதே வாழ்க்கை.

நன்றி: லதானந்த் மாம்ஸ் தனிப் பதிவு போட்டு அழைத்தமைக்கு.

அறிவிப்பு…

2:10 பிப இல் நவம்பர் 25, 2008 | கடிதங்கள், பகுக்கப்படாதது இல் பதிவிடப்பட்டது | 1 பின்னூட்டம்
குறிச்சொற்கள்: ,

முந்தைய பதிவில் இடம்பெற்ற புகைப்படம் எனக்கு மின்னஞ்சலில் வந்தது. முன்பும் சில புகைப்படங்களுடன் என்னுடைய கமெண்ட்டையும் இணைத்துப் பதிவாக வெளியிட்டுள்ளேன். அதே போல இந்தப் புகைப்படத்தையும் எனது கமெண்ட்டுடன் வெளியிட்டிருந்தேன். ஆனால் புகைப்படத்தில் இருந்த குறிப்பிட்ட சாராரின் மனதைப் புண்படுத்தலாமோ என்ற எண்ணம் பதிவை வலையேற்றிய இரவே எனக்குத் தோண்றியது.

மறுநாள் காலையே அப்பதிவை நீக்கிவிடலாம் என்றும் அப்போதே முடிவு செய்தேன். “அப்துல்” என்ற பெயரில் வந்த அனானி கமெண்ட் வராதிருந்தால் அந்தப் பதிவு அப்போதே நீக்கப்பட்டிருக்கும். மிகக் கீழ்த்தரமான வார்த்தைகளுடன் வந்திருந்த அந்தப் பின்னூட்டம், பதிவை நீக்குகிற என்னுடைய முடிவை மாற்றிவிட்டது.

ஐக்கிய அரபு எமிரேட்சில் இருந்து கொண்டு இந்த அனானி பின்னூட்டத்தை அனுப்பியிருக்கிறார் அந்த அன்பர். அன்பரின் ஐபி முகவரியைக் கொண்டு அவரது தொலைபேசி எண்ணையும் கண்டுபிடித்தாகிவிட்டது. இனியொரு முறை அந்த அன்பரிடமிருந்து பின்னூட்டங்கள் வந்தால் அவருடைய தொலைபேசி எண் பதிவு மூலமாக பகிரங்கமாக வெளியிடப்படும். தற்சமயம் அவரது இல்ல முகவரியை கண்டறியும் முயற்சியிலும் ஈடுபட்டிருக்கிறேன் என்பதையும் பணிவுடன் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

நிற்க. முக்கியமான செய்தி இனிமேல்தான் வர இருக்கிறது. நேற்று நண்பர் ஏ.எம்.ஜமால் அவர்களின் பின்னூட்டத்தைப் படித்த பிறகு, இவருக்காகவாவது அந்தப் பதிவை நீக்க வேண்டும் என்று தோண்றியது (பதிவை நீக்குங்கள் என்று அவர் கோராதபோதும்). பதிவு நீக்கப்பட்டால் அவருடைய பின்னூட்டமும் அதனுடன் அழிந்துவிடும் என்பதால் தனிப்பதிவில் அதனை வெளியிடுகிறேன். “பின்னே எதுக்குடா போட்டோ எடுக்குறீங்க” என்ற அந்தப் பதிவு கடவுச்சொல்லால் காக்கப்படுகிறது. இனி எவரும் அதனைப் படிக்க இயலாது. மோசமான வார்த்தைகளால் குட்டிக் காட்டாமல், சரியான வார்த்தைகளால் சுட்டிக் காட்டிய நண்பர் ஜமால் அவர்களுக்கு மிக்க நன்றி.

அன்புடன்

விஜய்கோபால்சாமி

நண்பர் ஜமால் அவர்களின் பின்னூட்டம்:

நீங்கள் சொல்ல வரும் செய்தியின் முக்கியத்துவம் மறைந்து, புகைப்படத்தை கிண்டல் செய்யும் என்னமே மேலோங்கி நிற்கிறது. உங்கள் மனசாட்சியை கேளுங்கள் – உண்மை புரியும்.சரியோ தவறோ – ஒரு சாராரை புண்படுத்தி என்ன செய்ய போகிறீர்கள்.

நண்பரின் தள முகவரி: http://adiraijamal.blogspot.com/

வணக்கம் மக்களே

4:32 பிப இல் செப்ரெம்பர் 14, 2008 | கடிதங்கள், பகுக்கப்படாதது இல் பதிவிடப்பட்டது | 12 பின்னூட்டங்கள்
குறிச்சொற்கள்: , ,

ஏறக்குறைய ஒரு மாதமாகக் காணாமல் போனவர்கள் பட்டியலில் இருந்து, இப்போது திரும்பி வந்திருக்கிறேன். இது வரை பிறந்தநாள் மட்டுமே எனக்கே எனக்கானதாக இருந்தது. வரும் ஆண்டு முதல் இன்னொரு நாளையும் அதனுடன் சேர்த்துக் கொள்ளலாம். எனது திருமண நாள்! ஹி ஹி

என்னுடைய சில கவனக்குறைவுகளால் என் திருமணத்தைக் குறித்து சகபதிவர்கள் பலருக்குத் தெரிவிக்க இயலாமல் போய் விட்டது. மதிமாறன், லதானந்த் அங்கிள், வெயிலான் ஆகியோரிடம் என்னுடைய திருமணத்தைக் குறித்து தொலைபேசியில் தெரிவித்திருந்தேன். ஆனால் அவர்களுக்கு அழைப்பிதழை அனுப்புவதில் நேர்ந்த பிழை காரணமாக யாராலும் கலந்துகொள்ள முடியாமல் போய்விட்டது. குறிப்பாக மதிமாறன் அவர்கள் என் திருமண வரவேற்பு நாளன்று மற்ற அலுவல்களை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு வரத் தயாராக இருந்தார். ஆனாலும் அவருக்கு அழைப்பு அனுப்ப மறந்த காரணத்தால் அவராலும் கலந்து கொள்ள இயலவில்லை. இதற்காக எனது வருத்தத்தையும் மன்னிப்பையும் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

தம்பி விக்னேஸ்வரன் என்னை தொலைபேசியில் தொடர்புகொள்ள முயற்சித்திருக்கிறார். ஆனாலும் தமிழ்நாட்டுக்குச் சென்ற உடன் எனது செல்பேசி எண்ணை மாற்றிக் கொண்டதால் என்னையும் அறியாமல் அனைவருடைய தொடர்பு எல்லைக்கும் வெளியே இருந்திருக்கிறேன். தொலைபேசியில் தொடர்புகொள்ள நினைத்து பதில் சொல்லி இயந்திரத்தின் தெலுங்கு வாக்கியங்களைக் கேட்டு கடுப்பானோருக்கும் எனது மன்னிப்பைத் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.

என் திருமண அழைப்பிதழ் முழுவதும் தமிழிலேயே அச்சிடப்பட்டிருந்தது மகிழ்ச்சிக்குரிய விஷயமாக இருந்தாலும், அலுவலகத்தில் தமிழ் தெரியாத என்னுடைய மேலாளர், சகபணியாளர்கள் ஆகியோரால் அதனை வாசிக்க இயலாமல் போனது வருத்தத்திற்குரிய விஷயமாகிவிட்டது.

ஆகஸ்ட் இருபத்திஎட்டாம் நாள் குடந்தையில் திருமணம் இனிதே நிகழ்ந்தது. ஏறக்குறைய இதுவும் ஒரு காதல் திருமணம் தான். என்னுடைய (கவனிக்க, எங்களுடைய என்று எழுதவில்லை) காதலை என் குடும்பமும், திருமதியாரின் குடும்பமும், முக்கியமாக திருமதியாரும் ஏற்றுக்கொண்டு நிகழ்ந்த திருமணம் இது. பதினோரு வயது வரை கூட்டுக் குடும்பமாக வாழ்ந்து பிறகு தனிக்குடும்பமாக வாழவேண்டிய கட்டாயத்திற்கு ஆளானவன் நான். திருமதியாரின் குடும்பம் இன்னும் கூட்டுக் குடும்பமாகவே இருந்து வருகிறது. அவர்களை விரும்பியதற்கான முதல் காரணமும் இது தான்.

திருமண புகைப்படங்களின் மென்-வடிவம் (சாஃப்ட் காப்பி) தயாரான உடன் அதற்கான சுட்டியை பதிவில் போடுகிறேன். பார்த்தருளுக.

பிரார்த்தனை

3:00 பிப இல் ஏப்ரல் 15, 2008 | கடிதங்கள் இல் பதிவிடப்பட்டது | 2 பின்னூட்டங்கள்
குறிச்சொற்கள்: , , , , , ,

அன்பு சகோதரி,

என் கடிதத்திற்கு பதில் எழுத மாட்டாய் என்றும் தெரிந்தும் உனக்குக் கடிதம் எழுதுகிறேன்.

சையது பாத்திமாவாகத் தான் பிறக்கவேண்டும் என்று அல்லாவிடம் வரம் வாங்கியா பிறந்தாய். பிறகெதற்கு அந்தப் பெருங்கருணையாளன் உன்னை அழைத்துக் கொள்ளும் முன்பே மரணத்தைத் தேடிக் கொண்டாய். இறந்த உடலை எரியூட்டுவதைக் கூட அனுமதிக்காத இஸ்லாமிய மார்கத்தில் பிறந்த நீ உயிரோடிருக்கையிலேயே ஏன் உன்னை எரியூட்டிக் கொண்டாய்?

கறுப்பாய்ப் பிறந்த குற்றத்திற்காகவா? உனக்குள் விளைந்த தாழ்வு மனப்பாண்மையை யார் நீரூற்றி வளர்த்தது? பூமத்திய ரேகைக்குப் பக்கத்தில் இருக்கும் நாடுகளுக்கெல்லாம் கறுப்பு தானே தேசிய நிறம். கறுப்பாய்ப் பிறப்பது குற்றமெனில் இங்கே நீ மட்டுமல்ல, பத்தில் ஆறு தமிழன் குற்றவாளி தான். அப்படியிருக்க உனக்கு மட்டும் ஏன் மரணதண்டனை.

இந்தியச் சந்தையில் கடைவிரிக்க வந்த வியாபாரிகளின் குற்றமல்லவா இது. சிகரெட் விளம்பரங்களைத் தடுத்ததற்கு முன்பு இந்த சிகப்பழகு விளம்பரங்களை அல்லவா தடுத்திருக்க வேண்டும். புற்றுநோயைக் காட்டிலும் கொடியதல்லவா தாழ்வு மனப்பான்மை. இந்த வியாபாரிகள் பாலும் பன்னீரும் வார்த்து வளர்த்து விடுவது இந்த தாழ்வு மனப்பான்மையைத் தானே.

கொண்டவன் உன்னை கறுப்பென்று குத்திக் காட்டினால் ‘தலாக்’ சொல்லித் தள்ளிவைத்திருக்கலாமே. உன்னை மட்டுமா கறுப்பென்று கேலி பேசினார்கள், பைந்தமிழ் மன்னன் பாரியின் மக்களையே (அங்கவை, சங்கவை) விட்டுவைக்கவில்லையே.

நீ புரிந்துகொள்ளாமல் போன ஒரு உன்மையும் இருக்கிறது. கறுப்பே அழகு, காந்தலே சுவை என்று கறுப்பைக் கொண்டாடியதல்லவா தமிழினம். அடி தமிழச்சி, என் சிகப்பு உன் காலுக்கு அடியில் இருக்கிறதடி, உன் கறுப்பு தானே என் தலைக்கு மேலிருக்கிறது.

இறைவா, உன்னிடத்தில் ஒரு பிரார்த்தனை உண்டு. இதே காரணத்துக்காக இன்னொரு ஜீவனுக்கு இரங்கல் கடிதம் எழுத வைத்துவிடாதே.

விஜய்கோபால்சாமி

அன்புள்ள அமீரண்ணா…

6:43 முப இல் ஏப்ரல் 13, 2008 | கடிதங்கள் இல் பதிவிடப்பட்டது | 3 பின்னூட்டங்கள்
குறிச்சொற்கள்: , , , , ,

அமீரண்ணா, உன் மனதில் பட்டதை எல்லாம் தாங்கி வந்த ஜூனியர் விகடன் பேட்டியைப் படித்தேன். அவரவர் கருத்துக்கு அவரவர்க்கு உரிமை உண்டு. சொல்வதற்கு தடையில்லை, என்ன சொல்கிறோம் என்பதில் தான் அதை மற்றவர்கள் ஏற்பதும் மறுப்பதும். உன்னோடு என்னால் முழுமையாக உடன்பட முடியவில்லை அண்ணா.

ஒகேனக்கல் இந்தியாவுக்கு சொந்தம் என்று ஏன் யாருமே சொல்லவில்லை என்று வருத்தப்பட்டாய். அதே மேடையில் இதற்க்கும் வைரமுத்து பதில் சொல்லிவிட்டார். ஒரே மாநிலம் தான் தமிழ்நாடு, ஆனால் நூற்றி இருபது கிலோ மீட்டருக்கு ஒரு கலாசாரம் பின்பற்றப்படுகிறதே! இன்னொரு கலாசாரத்தோடு தமிழனால் ஒட்டி வாழ முடியும்போது கன்னடன் மட்டும் ஏன் மறுக்கிறான்? அது தானே இங்கே தலையாய கேள்வி.

பாண்டியாறு புண்ணம்புழா, முல்லைப் பெரியாறு இப்படி கேரளாவுடன் நதிநீர்ப் பங்கீட்டிலே தமிழனுக்கு சிக்கல் இருக்கிறது. அதற்காக திருவனந்தபுரத்திலே எந்த தமிழனும் தாக்கப்படவில்லை. மலையாளியாவது நம்மை பாண்டி என்று பழித்து ஆத்திரத்தை தீர்த்துக் கொள்கிறான். நாம் கொல்டி, கொல்டி என்று கேலி செய்தும் தெலுங்கன் நம்மை ஒன்றுமே செய்யவில்லையே. பாலாற்றுக்காக அவனுடனும் தான் நமக்குத் தகறாறு இருக்கிறது, அதற்காக ஹைதராபாதில் தமிழன் தாக்கப்பட்டதாக வரலாறு கிடையாதே. இந்த தகராறுகளுக்காக எந்த தெலுங்கனும், மலையாளியும் தமிழ்நாட்டிலும் தாக்கப்பட்டதில்லை. ஆனால் தமிழன் எதைச் செய்தாலும் அடி என்பதுதானே கன்னடர்களின் தாரக மந்திரமாக இருக்கிறது. முதல்முறையாக நாமும் இப்போது தானே அவர்களின் வழிமுறையைக் கையில் எடுத்திருக்கிறோம். இதற்கே கண்டித்தால் எப்படி அண்ணா.

சத்தியராஜ் மேடையிலே கெட்டவார்த்தை பேசிவிட்டார் என்று வருந்துகிறாயே அண்ணா, பெரியார் பேசாததையா சத்தியராஜ் பேசிவிட்டார்? சத்தியராஜின் கோபம் எதனால் வந்தது. போராட வந்த காரணத்தை மறந்துவிட்டு மேடையிலிருந்தவர்கள் ஒரு தனிமனிதனை வழிபடத் தொடங்கிய பிறகு தானே. அப்படிப்பட்டவர்கள், தனியாக அவர்களது வீட்டிலே வழிபட்டுக் கொள்ளட்டும் அல்லது சொந்த செலவில் சம்பந்தப்பட்டவருக்கு விழா எடுத்துக் கொண்டாடட்டும், யாரும் கேள்வி கேட்கப் போவதில்லை. சரத்குமாரைப் போலவோ, விஜயகாந்த்தைப் போலவோ ஓட்டுக்காக ரஜினி ரசிகர்களை குஷிப்படுத்த வேண்டிய நிர்பந்தம் சத்தியராஜுக்கு இல்லை.

முப்பது வருடங்களுக்கு மேலாக நம்மை நம்பி உடுப்பி ஓட்டல் வைதிருப்பவனை குறிவைத்து அடிக்கலாமா? என்று கேட்கிறாயே அண்ணா, அதே முப்பது வருடங்களுக்கு மேலாக கன்னடனை நம்பி அங்கே கொத்தனாராக இருந்தவன், சித்தாளாக இருந்தவன், லாரி ஓட்டியவன், பெட்டிக் கடை வைத்திருக்கிறவன் இப்படி அனைத்துத் தமிழனும் தானே தாக்கப்படுகிறான், இதற்கென்ன சொல்லுகிறாய் அமீரண்ணா?

பாக்கு விளம்பரம் முதல் தேர்தல் வரைக்கும் அத்தனைக்கும் ரஜினி தேவைப்படுகிறார் என்கிறாயே, இத்தனைக்கும் ரஜினி கட்டாயம் தேவை என்று எண்ணிக்கொண்டிருக்கிற தமிழனின் முட்டாள்தனத்தை ஏன் அண்ணா பாராட்டிக் கொண்டிருக்கிறாய்? தமிழனிடம் பெண் எடுத்தவர், தமிழனுக்குப் பெண் கொடுத்தவர் என்றேல்லாம் ரஜினியின் சிறப்பைப் பட்டியலிடுகிறாயே, முன்பு ஒரு முறை காவிரிப் பிரச்சனை பற்றி எரிந்தபோது, “நாற்பது லட்சம் தமிழர்கள் கர்நாடகாவில் இருக்கிறார்கள்” என்று அவர் விரல் உயர்த்தி மிரட்டிய செயலை என்னவென்று சொல்வாய். தமிழனால் மீட்டு திருப்பியனுப்பப்பட்ட ராஜ்குமார் முன்னிலையில் “வீரப்பனை சம்ஹாரம் செய்ய வேண்டும்” என்று முழங்கினாரே இந்த ரஜினி, அவரை பத்திரமாக மீட்க உயிரைப் பணயம் வைத்து காட்டுக்குள் சென்ற நக்கீரன் கோபால், பழ. நெடுமாறன் இருவரும் பொடா சட்டத்தில் சிறையில் இருந்தனரே, அவர்களை விடுவிக்கக் குரல் கொடுங்கள் என்று ராஜ்குமாரிடம் வேண்டுகோள் வைத்தாரா ரஜினி.

ரஜினி இன்று கன்னடர்களாலேயே எதிர்க்கப்படுகிறார் என்கிறாயே அண்ணா, அவரை பாதுகாக்க அங்கேயும் அவருக்கு மன்றங்கள் இருக்கின்றன. அந்த வேலையை ரஜினி பார்த்துக்கொள்வார். உனக்கு எதற்கண்ணா ரஜினியைத் தூக்கிப் பிடிக்கிற வேலை.

வந்தாரை வாழவைப்பது தான் தமிழனின் அடையாளம் என்று சொன்னாய், ஒப்புக் கொள்கிறேன். வந்தவன் சுரண்டித் தின்ன ஆரம்பித்தால் அடித்து தான் விரட்ட வேண்டும். தமிழர்கள் ஒரு சிலர் ரஜினியால் வளர்ந்த்தை மட்டும் சொல்கிறாயே, ஒட்டு மொத்த தமிழ்நாட்டையும் சுரண்டி ரஜினி வளர்ந்த கதையை யாரிடம் போய் சொல்வது. சூப்பர் ஸ்டார் என்ற அந்தஸ்தை அடைந்த பிறகு ரஜினி எத்தனை புதுமுக இயக்குனர்களை அறிமுகப்படுத்தினார்? தங்களது திறமையை ஏதாவது ஒரு வகையில் நிரூபித்த இயக்குனர்களை நம்பித்தானே இவரது திரைஉலக சவாரி ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. கே.எஸ். ரவிக்குமார் இயக்கத்தில் ஜக்குபாய் என்று ஒரு திரைப்படத்திற்கு அறிவிப்பு வெளியிட்டார். பிறகு என்ன செய்தார்? அதை அம்போ என்று விட்டுவிட்டு சந்திரமுகியில் நடிக்கப் போய்விட்டார். உன்னை போல் ஒரு சக படைப்பாளி தானே அண்ணா கே.எஸ். ரவிகுமார். ரஜினிக்கு இன்று நீ குரல் கொடுக்கிறாய், கே.எஸ். ரவிக்குமாருக்கு யார் குரல் கொடுத்தார்கள்?

நாளைக்கே ரஜினி உன்னை அழைத்து ஒரு வாய்ப்பு கொடுத்தாலும், அது ப்ருத்திவீரன் என்ற உனது வெற்றியினால் தானே ஒழிய, அமீர் ஒரு திறமைசாலி என்பதற்காக அல்ல. ஏனெனில் ரஜினி என்கிற முதலாளி, ஓடுகிற குதிரையில் தான் பணம் கட்டுவார். புரிந்துகொள் அமீரண்ணா.

வேர்ட்பிரஸ்.காம் இல் வலைப்பதிவு.
Entries மேலும் மறுமொழிகள் feeds.